1.-Ислом терроризми бор, -Барча президентларнинг бахонаси гўрга

 Боши: Асримиз хар сифатда ижодкор инсонларсиз қолди. Сабабини эр хам – аёллар хам, барча башар фақат дунёдаги емиш ва бор саноат сипоҳларини хосил қлиш билан кифояланиши бўлди. Шундан на янги ёқилғи турига ўтиладию ва на янги техникалар ихтиросига тиришилади. Йўқ, йўқ. Одамзод ўзининг бундай қарашида, “ўзи бўларга” ўтишди. Хатто динни ёшлар орасида нашрини хам ташлашди. Демак, халқ дин шарафини “ташлагандек”, иймон тофталишига беоқибат, бефарқ қавмга айланди. Бу нарсани дархол фаҳмлаган кичик Буш қўшма штатлик: “Ислом терроризм” истило қўлланмасини дунё йўргаки каби киргиза, босмачиликни қонунлаштира колди. У-ку иймонсиз, афсуски Саудия ва қолган араб султонлари хам, мусулмонлар устига тушадиган мустамлакалик усулига ўтилишига бошқош бўлишлиги хатогина эмас, баълки “доллар қизиғида” ўзларидан бош, жумлаи Суннат умматини хар “бети ювиқсизлар”, ўз хонлик амаллари учун, қўл остидаги элнинг халқ хақлари хақиқатчиси, ва хар комил ибодат эгаларининг чўнтак ва уйларига “ўқ ва пўқ”ларни ташлашиб шахс бадномига йўл очиб беришди.

Ўзимиэдаги тўрт мамлакат раислари хам; кофирлик усулини дархол ушашди. Улардан: Рахмонов, Каримов, Ниёзов-Бердимухаммедов, Назарбаев. Хозирдаги Токаев “Ислом террорчилари” сонини осмондаги йўлдуз саноғини ола қолди, алохида тўхтаймиз. Булар узоқ йиллар қамоқ қийноғи, зулми зўрликдагт хақларининг паймолини йўлга солишди. Хамда судяларига статьяларидаги энг чеккадаги қўллашиб, хур фуқорога катта йил қомоғини белгилашни талаб қилишди. Аммо бу хам кам, кирган одам рухан синдирилиш, жисман майиблаш ва совуқ сувларда ушлаб “тиф”-сил касалига ғарқ қилишди. Чунки булар “мировой”лардан қўрқишади, ўз давлатида хам мустақил эмаслар, бирданига “ўлим жазосини” мардона бериб қўяқол. Йўқ. Булар жахон кўзидан қўркадилар-у, Яратувчи кузатуви, эшитувлари тасаввурини хисобисиз, диндан кечишиб, ўз миллати, мусулмонларни хотинчалич формачи ва “лакей зек”лар биргалашиб камерага сиқиб олиб, секин шони ва жасадидан жонини суғиришади. Аллоҳ лаънатилар, касридан ўзини ўлтирган ё қамоқ жаллодлари димлаб, қайноқ сувлаб, занжирлаб, калтаклаб ва оломонга урдириб ўлдиришганини;  “мировой”лардан чўчишини биз Аллоҳ бандаларини, хатто жўжани хам тирик патини

юлинмайди, булар шу тариқа жиноят системаси қуришди. Мўминларни ушлаб қамашда беш мамлакат бир-бирига қаралашдилар. Албатта “қийноқ лидерлари” халқ қарғишидан энди чиқиша олмайди. Ўшандай одамгарчиликсиз шитоб “дубинка”чиларнинг ўлгани дўзахдан аламлари зиёда бўлиши аниқ. Тириклари ўзлари ва оила аъзолари, қийналган қон тупургуларини, дўхтир кушеткасида оғиз-бурни ва ортидан шитоб қон оқганича, тавба-тавба -дейди. Лекин ўзлари озор берилганлари ўлиб бўлганлар, қақшаганлар касал ва мажрух қилиганлар хам иссиқ жон эди, шавқат қилмадинг-ку, ростми-дейилиб, энди навбат, унинг додига парво қилмайдиган фаришталар қийнайди .. ўлимнинг, жон чиқаришнинг ўзи бажарган шаклида димлагани, икки қўлидан краватга осган, қайноқ ва совуқ сув қўйгани, жинсий олатларига хужумича, шериклари билан қийналувчи мусулмон қийнов холига кулишлари зардобини, “онанг ва дининг”-деб сўкинчлари хар пат ва териси тешигидан ўт тиғ бўлиб санчилиб, бирор соат дод фарёдда, калимани эслашдан холи, “харомий жон” чиқариши хорликда юз беради. Олам “қарсак” да золимлардан манашу заил қутилишадилар. АЛЛОҲУ АКБАР! Ўқинглар:  

79:1. وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا - Клянусь исторгающими души неверующих жестоко,

**Ван-назиаъти ғорқон** -“Жонни аямай шиддатда оғритиб жон олувчи фаришталар, жонни қийноқда оладиган”. Шу номли оят бошида, Аллоҳ қасами мавжуд. Баълки жиноятчилар ўлмай туриб, кечиримга юз тутишар-дея бераябмиз.

Аммо шаҳид бўлганлар, минг қийналинса хам, полицейлар кулганига қарамай, улар рохатда жон беришган, “Назиат” сура кейинги ояти: وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا - **Ван-Нашитоти Нашто**. извлекающими души верующих нежно. СодоқоЛЛоҳул Азийм.